نهج البلاغه-خطبه ۱۷۵
دوشنبه 20 اردیبهشت 1400
بازدید: 1746
بنام خدا
ای مردم سوگند به خدا ،شما را به هیچ اطاعتی وادار نمی کنم مگر آنکه پیش از آن خود عمل کرده ام.
نهج البلاغه-خطبه ۱۷۵
شرح:
امام علی(ع) در این جمله کوتاه و پر معنا دو نکته را به طور ضمنی اشاره می فرمایند:
الف)تعبدی
وقتی شخص به اموری نصیحت می کند، که خود بدان عمل نموده ، در نفس او قداست عمل انجام شده در نتیجه تحمل سختی لازمه آن به وجود آمده است.بنابراین به خواست خدا کلام او نافذ در گوش جان شنونده خواهد بود.
ب)علم و قدرت اجرا
وقتی به موضوعی توصیه می کنیم که خود عامل آن بوده ایم:
۱-به نحوه اجرا و جزئیات آن علم پیدا کرده ،می توانیم راهنمای عملی اشخاص در مرحله اجرا باشیم.
۲-توانایی لازم در یاری افراد مبتدی داشته و می توانیم آنها از موانع اولیه عبور داده تا وقتی که روی پای خود بایستند.
موفق باشید. پورهادی.