قرآن کریم (سوره مجادله - آیات ۲ الی ۴)
چهار شنبه 29 اسفند 1403
بازدید: 27
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيم
الَّذِينَ يُظَاهِرُونَ مِنْكُمْ مِنْ نِسَائِهِمْ مَا هُنَّ أُمَّهَاتِهِمْ ۖ إِنْ أُمَّهَاتُهُمْ إِلَّا اللَّائِي وَلَدْنَهُمْ ۚ وَإِنَّهُمْ لَيَقُولُونَ مُنْكَرًا مِنَ الْقَوْلِ وَزُورًا ۚ وَإِنَّ اللَّهَ لَعَفُوٌّ غَفُورٌ ﴿٢﴾ وَالَّذِينَ يُظَاهِرُونَ مِنْ نِسَائِهِمْ ثُمَّ يَعُودُونَ لِمَا قَالُوا فَتَحْرِيرُ رَقَبَةٍ مِنْ قَبْلِ أَنْ يَتَمَاسَّا ۚ ذَٰلِكُمْ تُوعَظُونَ بِهِ ۚ وَاللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِيرٌ ﴿٣﴾ فَمَنْ لَمْ يَجِدْ فَصِيَامُ شَهْرَيْنِ مُتَتَابِعَيْنِ مِنْ قَبْلِ أَنْ يَتَمَاسَّا ۖ فَمَنْ لَمْ يَسْتَطِعْ فَإِطْعَامُ سِتِّينَ مِسْكِينًا ۚ ذَٰلِكَ لِتُؤْمِنُوا بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ ۚ وَتِلْكَ حُدُودُ اللَّهِ ۗ وَلِلْكَافِرِينَ عَذَابٌ أَلِيمٌ ﴿٤﴾
کسانی از شما که با زنان خود «ظهار» می کنند ، زنانشان مادرانشان نیستند، مادرانشان فقط زنانی هستند که آنان را زاده اند، و آنان بی تردید سخنی ناپسند و دروغ می گویند و مسلماً خدا بسیار باگذشت و بسیار آمرزنده است. (۲) و کسانی که با زنانشان ظهار می کنند، سپس از آنچه گفته اند برمی گردند، باید پیش از آمیزش با هم برده ای آزاد کنند. این است که به آن اندرز داده می شوید، و خدا بر آنچه انجام می دهید، آگاه است. (۳) کسی که توانایی ندارد، باید پیش از آنکه با هم آمیزش کنند، دو ماه پی در پی روزه بگیرد و هر که نتواند باید شصت مسکین را طعام دهد؛ این حکم برای این است که به خدا و پیامبرش ایمان آورید. و اینها حدود خداست. و برای کافران عذابی دردناک است. (۴)
قرآن کریم (سوره مجادله - آیات ۲ الی ۴)
شرح :
آنچه به عنوان آیات قرآن توسط پیامبر اسلام ارائه شده است ، دستورالعمل چگونه زیستن از جانب خداست که لازم الاجرا بوده و سر پیچی از آن به هر بهانه ای باشد مشمول مجازات خواهد بود اما خدای متعال برای جلوگیری از عقوبت بندگان خطاکار تنبیهاتی را اعمال فرموده که آثار خطای ارتکابی را برطرف نموده ، آنان را به راه سعادت باز می گرداند.
در فرهنگ جاهلیت اعراب قدیم بعضا به عنوان تنبیه یا ابراز شان مقدس مآبانه ، مرد ارتباط زناشویی با همسر خود را ترک کرده و نام آن را "ظهار" به مفهوم پشت کردن می گذاشتند و با جمله " تو بمانند مادر من هستی" آن را ابراز می کردند. آثار مخربی که میتوان بطور اجمال برای این رفتار اشتباه بیان کرد از این قرار است :
۱- عمل زناشویی نوعی تخلیه مواد تولید نسل بوده که بایستی به طریق طبیعی دفع شود تا بدن شخص بتواند به دور از آثار عصبی مربوطه به سلامت جسم و روح رسیده و فعالیت معمول خود را ادامه دهد.
۲- ارتباط زناشویی باعث ایجاد صمیمت هر چه بیشتر بین زن و شوهر شده روحیه آنها را برای تحمل مشکلات زندگی تقویت می کند.
۳- وقوع اشتباه در رفتار روزمره امری طبیعی بوده که تکرار آن حتی در شرایط عادی می تواند مشکل ساز باشد تا چه رسد به شرایط قهری زندگی که خارج از اختیار طرفین است و می تواند حالت بهانه جویی در رفتار ایجاد کرده ، عامل اختلاف در خانواده قرار گیرد اما عمل زناشویی به طور طبیعی عواطف طرفین را برانگیخته نموده و حس گذشت و صمیمیت را به خانواده باز می گرداند.
پروردگار عالم برای جلوگیری از ادامه ی این رفتار اشتباه و حفظ بنیان خانواده با روش صحیح تربیتی تنبیهاتی را برای آن اعلان نمود. از نوع دستورات صادره می توان این گونه استنباط نمود که عمل " ظهار" تا چه اندازه برای اجتماع مسلمین خطر ناک بوده و آثار تخریبی سنگینی به دنبال خواهد داشت به طوری که آن را معال ترک عبادتی مانند روزه قرار داده و شارع مقدس احکام کفاره را برای رفع آثار آن اعمال نموده است.
موفق باشید. پورهادی