قرآن کریم (سوره نجم - آیات ۱۴ الی ۱۸)
یکشنبه 26 اسفند 1403
بازدید: 23
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيم
عِنْدَ سِدْرَةِ الْمُنْتَهَىٰ ﴿١٤﴾ عِنْدَهَا جَنَّةُ الْمَأْوَىٰ ﴿١٥﴾ إِذْ يَغْشَى السِّدْرَةَ مَا يَغْشَىٰ ﴿١٦﴾ مَا زَاغَ الْبَصَرُ وَمَا طَغَىٰ ﴿١٧﴾ لَقَدْ رَأَىٰ مِنْ آيَاتِ رَبِّهِ الْكُبْرَىٰ ﴿١٨﴾
نزد سدره المنتهی (۱۴) در آنجا که جنت الماوی است. (۱۵) آن گاه که سدره را احاطه کرده بود آنچه احاطه کرده بود. (۱۶) دیده بر غیر حقیقت و به خطا ندید و از مرز دیدن حقیقت هم درنگذشت. (۱۷) به راستی که بخشی از نشانه های بسیار بزرگ پروردگارش را دید. (۱۸)
قرآن کریم (سوره نجم - آیات ۱۴ الی ۱۸)
شرح :
خدای متعال برای ایجاد شوق حرکت بسوی کمالات انسانی تجلیاتی دارد که متناسب با نوع ادراک هر فرد ظهور خواهد داشت. معراج پیامبر که بنا به روایات به تعدد انجام شده مراتب مختلف کمال را به صورت صحنه های بهشتی در مراتبی متناسب با شئونات کسب شده برای هر مومن مشاهده فرمودند که در این آیات یکی از مراتب عالیه بهشت با صفات آن بطور اجمال بیان شده است :
در بیابان های خشک و سوزان عربستان که گاهی در مسافت های طولانی حتی یک بوته خار هم دیده نمی شود درخت " سدر" که نوعی میوه وحشی بوده نماد سرسبزی و حیات محسوب می شده که برای کاروانیان مژده ی رسیدن به مقصد و کسب آرامش بوده است.
با توجه به این نوع درک مردم آیه ی شریفه در صدد بیان مرتبه از ادراک برای انسان رشد یافته است که میتواند مستقیما و بدون واسطه از منبع لایزال الهی علم را دریافت و مسیر کمال را مستقلا طی نماید.
زندگی در دنیا توام با انواع مشکلات بوده که عامل نگرانی هستند خواه یک شخص معمولی و یا یک پادشاه باشد زیرا شاهان نیز در مرتبه خود با نگرانی های بزرگی مواجه هستند که از چشم عموم پنهان بوده و ظاهرا خوشبخت جلوه می کنند. همه منتظر لحظه ای هستند که آرامش مطلق حکمفرما شده دیگر نگرانی وجود نداشته باشد. جایگاهی به نام " جنت الماوی" مژده و در بر دارنده چنین پیامی است.
مرتبه ای از رشد فکری که تامین کننده ی نیاز علمی هر فرد بوده و بدون هیچگونه نگرانی بتواند به حیات مادی و معنوی خود ادامه دهد آرزوی عموم انساهاست و آن جایگاه درک پرتو انوار الهیه است که حاصل معرفت به یگانگی خدا و قدرت مطلق اوست که تامین کننده ی همه نیازها و پناهگاهی امن است به همین دلیل در آیه شریفه " احاطه بر سدره"، را بیان فرموده که بصورت کنایه اشاره به تسلط خداوند جهت تامین نیاز علمی و حمایت بلاواسطه از بندگان رستگار را دارد.
از این مرتبه به بعد آنچه مشاهده می شود حقیقت محض خواهد بود که منظور ادراکات بدون خطای مومن و همان مقام عصمت است.
این آیات به طور ضمنی به این حقیقت اشاره دارد مرتبه ای از معرفت که متضمن درک بدون خطا از معارف الهی بوده برای معصومین در همین دنیا ایجاد و نطقه ی شروع حرکت است در حالی که برای سایر بندگان این کیفیت در عالم دیگر و به عنوان منتهی ادراک خواهد بود که ایشان را به سوی ابدیت رهسپار می سازد.
موفق باشید. پورهادی