قرآن کریم (سوره غافر - آیه ۲۱)
شنبه 6 بهمن 1403
بازدید: 79
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيم
أَوَلَمْ يَسِيرُوا فِي الْأَرْضِ فَيَنْظُرُوا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الَّذِينَ كَانُوا مِنْ قَبْلِهِمْ ۚ كَانُوا هُمْ أَشَدَّ مِنْهُمْ قُوَّةً وَآثَارًا فِي الْأَرْضِ فَأَخَذَهُمُ اللَّهُ بِذُنُوبِهِمْ وَمَا كَانَ لَهُمْ مِنَ اللَّهِ مِنْ وَاقٍ
آیا در زمین گردش نکردند تا با تأمل بنگرند که سرانجام کسانی که پیش از آنان بودند، چگونه بود؟ آنان از ایشان نیرومندتر بودند، و در زمین آثاری داشتند، پس خدا آنان را به کیفر گناهانشان گرفت، و در برابر خدا مدافع و حمایت گری نداشتند.
قرآن کریم (سوره غافر - آیه ۲۱)
شرح :
اراده ی خدای متعال بر تجلی نمودن تعلق گرفته و عالم خلقت را با لحاظ نمودن انسان در جایگاه اشرفیت مخلوقات خلق فرمود و تحولات آن را حاصل خواست و اراده ی خود قرار داد تا پیامی برای بندگان در پذیرفتن دعوت به حق باشد.
هر کدام از اقوام گذشته را در شرایط خاصی از توانایی و بهرمندی از نعمتها قرارداد تا درک حضور پروردگار نموده و دعوت حق را برای انجام وظایف بندگی در مسیر اهداف تعیین شده پذیرفته و راه هدایت را انتخاب کنند.
آنان که اجابت نموده به سوی هدف حرکت کردند خداوند بقای ایشان را تضمین و بهره ی فراوان نصیب فرمود ولیکن آن گروه از بندگان که به قدرت خود فریفته شده اعطاکننده ی این توانایی ها را فراموش کردند مورد غضب خداوند واقع و از بین رفتند.
بعضا آثاری چون خانه هایی در دل کوه و یا کاخها با بنیانهای محکم در نقاط مختلف ساختند که خداوند آنها را برای عبرت آیندگان نگاه داشت تا همگان بدانند که قدرت بندگان و نعمت های موجود امانت هایی از طرف خالق بوده تا در جهت درک معارف الهی که همان تجلی علم خدا باشد به کار گرفته شوند وگرنه ملائک برای عبادت در عالم ملکوت و حیوانات برای بهرمندی از طبیعت و ادامه ی نسل در زمین کفایت کرده لزومی به خلقت انسان نبود.
موفق باشید. پورهادی